Yüksek Seçim Kurulu (YSK), hukuki sürecin sonunda CHP tarafından yapılan mutlak butlan kararına ilişkin itirazın reddedilmesinin ayrıntılı gerekçelerini kamuoyu ile paylaştı. Kurulun açıklaması, gerekçeli kararın 12 sayfalık detaylarını içeriyor ve mahkeme kararlarının uygulanmasının esaslarını bir kez daha vurguluyor. Gerekçede, hukuki mercilerin yetkisinin ve sınırlarının açıkça çizildiği ifade edilerek, YSK’nın seçimle ilgili kararların denetlenmesine ilişkin yetki sınırları anlatıldı.
Kurul, özellikle seçim günü ve devamındaki oy sayım süreçleri ile tutanakların usulesine ilişkin yapılan kontrollerin ve denetimlerin, mahkemelerin ilamlarına değil, icra ve uygulama dairelerine ait olduğunu belirtti. Ayrıca, YSK’nın mutlak butlan kararını inceleme ve denetleme yetkisinin bulunmadığı, bu kararların sadece mahkeme kararları olduğu vurgulandı. Gerekçede, bölüm bölüm açıklanan maddi hukuk ve delil değerlendirmesi aşamalarında, YSK’nın bu alana müdahale edilmesi gibi bir görevi olmadığı ifade edilerek, kararların uygulama ve denetim alanında olduğunu hatırlattı.
Yüksek Seçim Kurulu’nun, bölge adliye mahkemeleri ve Yargıtay gibi yüksek mahkemelerin verdiği kararlar konusunda da sınırların olduğu, YSK’nın kesinlikle temyiz veya yeniden inceleme yetkisinin bulunmadığını yineledi. Gerekçede, söz konusu mutlak butlan kararının, kurultay veya olağanüstü kongrelere ilişkin olması dolayısıyla, YSK’nın bu konuda doğrudan bir yetki sorumluluğunun bulunmadığı ifade edildi. Bu açıklamalar, mahkemelerin yetki alanı ve karar denetimleri açısından önemli bir sınır çizgisini ortaya koyuyor.
Hatırlanacağı üzere, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 36’ncı Hukuk Dairesi’nden çıkan mutlak butlan kararı sonrası CHP, bu kararı YSK’ya taşımıştı. Kurul, bu başvuruyu oybirliğiyle reddetmiş ve gerekçelendirilen kararın temelinde, ilgili kararların kesinliği ve yetki sınırlarının ötesine geçilmeyeceği vurgulanmıştı. Ayrıca, ihtiyati tedbir kararına ilişkin itirazların da aynı kapsamda reddedilmesi, hukuk sisteminde kararların kesinliği ve temyiz mekanizmasının doğru kullanımını pekiştirmiştir. Bu süreç, seçim hukuku ve kurumsal hukuki sınırlar açısından önemli bir örnek teşkil etmektedir.
